معاون اجتماعی و اطلاع‌رسانی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ با اشاره به این که استفاده از علائم ناشناخته خارجی زیبنده مردم نیست، اظهار کرد: بوگیرها با شکل حرف انگلیسی «X» از نماد برخی فرقه‌های شیطان پرستی است.
سرهنگ رضا غنی‌لو  افزود: بنا بر بررسی‌های صورت گرفته توسط پلیس امنیت اخلاقی بوگیرهایی که به شکل حرف انگلیسی X به عنوان آویز در برخی از خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرد، از نمادهای «کابالیست‌ها» یا «مکتب حروفیون» در غرب است، همچنین برای این حرف در زبان لاتین اثر جادویی بوده و از آن به عنوان نماد اسرار استفاده می‌شده است.
به گفته وی این علامت از نمادهای بعضی از فرقه‌های شیطان پرستی است

برای دانلود کلیک کنید

دنیای امروز دنیایی است که تلویزیون در آن جایگاه ویژه ای دارد. از طرفی تماشای تلویزیون بدون تماشای آگهی های تبلیغاتی، تقریبا ناممکن است.
 
هر کس با هر سطح تفکر، وقتی تلویزیون خود را روشن می کند، چه به نیت آگاهی از اخبار روز و یا تماشای فیلم سینمایی و برنامه علمی، به طور ناخواسته در معرض تبلیغات تجاری تلویزیون قرار می گیرد.
 
امروزه تبلیغات تلویزیونی در درون خود پیام هایی بیش از معرفی یک کالا را به همراه دارند. تبلیغات تلویزیونی مجموعه ای از ایماژها و گفتارها هستند که در ظاهر به اطلاع رسانی در رابطه با مزیت یک کالای خاص می پردازند. اما امروز رسالت اینگونه برنامه ها بیش از محدوده است.
 
به نظر می رسد قرار گرفتن در برابر این پیامها نمی تواند عاری از پیامدهای فرهنگی و اخلاقی باشد.
 
هر کس با هر سطح تفکر، وقتی تلویزیون خود را روشن می کند، چه به نیت آگاهی از اخبار روز و یا تماشای فیلم سینمایی و برنامه علمی، به طور ناخواسته در معرض تبلیغات تجاری تلویزیون قرار می گیرد
 
می توان اینطور بیان کرد که آگهی های تجاری در تلویزیون را نمی توان تنها به عنوان ترفندهای ترغیب کننده برای تشویق مردم به خریدن کالاها دانست بلکه این نوع برنامه ها تا حد زیادی برساخته ارزشهای موجود در جامعه هستند. در واقع هر یک از این پیامها حاوی یک گفتمان فرهنگی هستند و مخاطبان خود را به سمت این گفتمان فرا می خوانند.
 
تماشای این آگهی ها بیننده را در معرض دنیای کمال مطلوبی قرار می دهد که نه فقط کالاهایش از کیفیتی مرغوب برخوردارند، بلکه همچنین – و مهم تر – انسانهایش به سبب برخورداری از قدرت تشخیص این کیفیت، زندگی سعادت مند و توام با لذت و سلامت، دارند.(به نقل از حسین پاینده،تهران:۱۳۸۵)
 
از طرف دیگر در بسیاری از این آگهی ها این محتوا وجود دارد که برخوردار نشدن از کالای مورد نظر، نتایج زیانباری را به دنبال خواهد داشت.
 
پس آگهی های تبلیغاتی با استفاده از دو روش سلبی و ایجابی، به انعکاس روابط اجتماعی و مسائل فرهنگی می پردازند که به نفع افراد و عاقبت به خیری آنهاست.
 
هزینه هنگفت پخش آگهی های تجاری از تلویزون، تولید کنندگان کالا و طراحان تبلیغات را وا می دارد که در حداقل زمان ممکن – که گاه از حدود پنج ثانیه فزون تر نیست – بیشترین حجم تصویر و گفتار را در تبلیغ یک کالای خاص به بیننده منتقل کنند.(همان،ص۱۱)
 

یک آگهی باید طوری طراحی شود که در زمانی کوتاه بتواند بیشترین تاثیر را بر مخاطب خویش ایجاد کند. فلذا این نوع برنامه ها بی شباهت به یک متن نیستند. یک متن با نوع خاصی از گفتمان.
گفتمانی که متاثر از ارزش های فرهنگی غالب در جامعه می باشد. این موضوع با اندکی کاوش و بررسی دقیق در مضمون و محتوای این نوع برنامه ها،مشخص می شود.
 
بسیاری از این آگهی ها در درون خود معانی متعددی را گنجانده اند که به طور محسوس و نامحسوس به مخاطبانشان منتقل می کنند.
 
در سالهای اخیر یک عنصر دیگر به محتوای تبلیغات تلویزیونی اضافه شده که جالب توجه است. چینش مفهوم تبلیغات به اقتضای حوادث و مناسبتهای خاص زمانی، موضوعی است که این روزها در تلویزیون مشاهده می شود.
 
با توجه به اینکه این روزها مسابقات جام جهانی به اوج حساسیت رسیده است، شرکتهای تجاری نیز تبلیغات خود را با جام جهانی پیوند داده تا از این طریق در جذب مخاطب بتوانند موثرتر عمل کنند.
 
برندهایی که پیش از این تبلیغات تجاری خود را به طور معمول پخش می کردند، اکنون به هر طریقی سعی دارند تا توپ و فوتبال را در درون تبلیغات خود بگنجانند.
 
در کنار محصولات تجاری، بانکها نیز به تبلیغاتی از نوع فوتبالی پرداخته اند. اینکه داور مسابقه فوتبال به جای کارت قرمز، یک کارت بانک را به بازیکن در زمین فوتبال نشان می دهد، حکایت از این دارد که یک رویداد ورزشی در سطح جهانی می تواند با قدرت هر چه تمام تر بر همه ساختارها اثر گذارد و اعلام وجود کند. این یک معناست که می توان در مورد آن تامل کرد و معنای دیگر قدرت تلویزیون در بهره گیری از علایق مخاطب است. این یعنی  وقتی پدیده ای همچون جام جهانی فوتبال در جریان است، توجه عموم مردم به این پدیده جلب شده است و فرصت مناسبی فراهم است تا معانی از پس فوتبال به مخاطبان منتقل شوند.
 
می توان اینطور بیان کرد که آگهی های تجاری در تلویزیون را نمی توان تنها به عنوان ترفندهای ترغیب کننده برای تشویق مردم به خریدن کالاها دانست بلکه این نوع برنامه ها تا حد زیادی برساخته ارزشهای موجود در جامعه هستند

برای دانلود کلیک کنید

سیدمرتضی آوینی

یادم هست آن روزها که تازه انقلاب اسلامی پیروز شده بود و برای نخستین بار عنوان «جمهوری اسلامی» برای این نظام تازه ای که همچون ثمره سیاسی انقلاب تلقی می شد بر سر زبان ها افتاده بود ، یکی از نویسندگان سیاسی صاحب شهرت که بعدها سر از لس آنجلس  در آورد ،من باب تشکیک در امکان تحقق چنین نظامی به این استدلال آویزان شده بود که «اصلآ جمهوری اسلامی دیگر چه صیغه ای است؟ این که جز یک ترکیب موهوم بیش نیست و ….. مگر جمع این دو -جمهوریت و اسلامیت – ممکن است؟»

……«جمهوری اسلامی» ،علی رغم آنکه از چهل و چند سال پیش به این سو حکومت پاکستان خود را به آن منتسب می دارد ، بدون تردید تعبیری کاملآ بدیع و بی سابقه است.خواهم گفت که «جمهوری اسلامی» همچون ثمره سیاسی انقلاب اسلامی ایران، مفهومی نیست که از انضمام این دو جزء – جمهوریت و اسلامیت – حاصل آمده باشد و بنابراین، با تحقق در رابطه این دو جزء با یکدیگر نیز قابل شناخت نیست. به عبارت روشن تر، «اسلامیت» در جهان امروز همچون صورتی از یک نظام حکومتی، تعریف ناشده و موهوم است، حال آنکه «جمهوریت» چنین نیست. تجربه های سیاسی دنیای جدید، علی الخصوص در این سه قرن اخیر، تمامآ در جهت و تبیین چگونگی حضور مردم در حکومت ها بوده است و بنابراین ، در ترکیب «جمهوری اسلامی»، صفت اسلامیت نمی تواند به تبیین و تعریف بیشتر معنای این ترکیب مددی برساند و….. خواه نا خواه آنچه در عمل پیش خواهد آمد و ضعیتی غیر مشخص چون حکومت پاکستان خواهد داشت که یکی از بدترین انواع دموکراسی است. گذشته از آنکه «جمهوریت» همان «دموکراسی» نیست و بنابراین ، آنان که قصد دارند با استفاده از این تعابیر بیان مقصود کنند ،بهتر است نخست در حدود این تعابیر و نسبت آنها با یکدیگر بحث کنند.

حکومت اسلامی هیچیک از انواع طرز حکومت های موجود نیست

برای دانلود کلیک کنید